کلاه سیگاری نوعی سرپوش است که در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توسط مردان هنگام انجام فعالیتهای تفریحی مانند کشیدن تنباکو، مطالعه یا معاشرت در محیطی آرام، اغلب در خانه، پوشیده میشد. کلاه های سیگاری در دوران مدرن تا حد زیادی از مد افتاده اند، اما زمانی به عنوان یک اکسسوری شیک و راحت در نظر گرفته می شدند. در اینجا چند دلیل وجود دارد که چرا افراد از کلاه های سیگاری استفاده می کردند:
محافظت در برابر باد و دود: کلاه های سیگار در اصل برای ایجاد گرما و محافظت از سر در هنگام نشستن در اتاق هایی با شومینه یا سایر منابع گرما طراحی شده بودند. آنها به گرم نگه داشتن سر کمک کردند و از آن در برابر باد یا دود محافظت کردند، که مخصوصاً هنگام کشیدن تنباکو در داخل خانه بسیار مهم بود.
راحتی: کلاه های سیگار معمولاً از مواد نرم و راحت مانند مخمل، ابریشم یا براد ساخته می شدند. آنها به گونه ای طراحی شده بودند که در داخل خانه پوشیده شوند تا احساسی دنج و آرام داشته باشند و آنها را به عنوان سرپوشی راحت برای فعالیت های اوقات فراغت تبدیل کنند.
مد و سبک: در دوران ویکتوریا و ادوارد، کلاههای سیگار اغلب با گلدوزیهای پیچیده، منگولهها و پارچههای تزئینی تزئین میشدند. آنها به عنوان اکسسوری های مد روز در نظر گرفته می شدند و اغلب شخصی سازی می شدند یا با مانتو یا روپوش مردانه هماهنگ می شدند.
سنت و آیین: سیگار کشیدن زمانی یک فعالیت آیینی و اجتماعی بود و پوشیدن کلاه سیگار بخشی از آن سنت شد. این نشان دهنده قصد یک جنتلمن برای استراحت، لذت بردن از سیگار و مشغول شدن به فعالیت های فراغت بود.
بهداشت: در گذشته، زمانی که سیگار کشیدن در داخل خانه رایجتر بود، کلاههای سیگاری به محافظت از مو در برابر بوی تنباکو و هرگونه خاکستر یا ذراتی که ممکن بود از پیپ یا سیگار بریزد کمک میکرد.
توجه به این نکته مهم است که استفاده از کلاه های سیگاری در طول زمان عمدتاً به دلیل تغییر هنجارهای اجتماعی، کاهش استعمال دخانیات در داخل خانه و تغییر در مد کاهش یافته است. در حالی که کلاههای سیگاری دیگر معمولاً برای اهداف اصلی خود پوشیده نمیشوند، کلاههای سیگاری همچنان یک کنجکاوی تاریخی هستند و میتوان آنها را در مجموعههای قدیمی پیدا کرد یا به عنوان لوازم جانبی لباس برای برانگیختن حس نوستالژی دوران گذشته استفاده کرد.
